richting

Ik ben een ruimtevaarder
Ik volg een koers die ik niet ken
Ik heb het recht om te verdwalen
Zo kan ik worden wie ik ben

‘De Ruimtevaarder’ Stef Bos

Van het hele alfabet die ik verbeeld tijdens PlasticFree July vond ik als kind de letters KLM het meest fantastisch. Makkelijk te onthouden en ik leerde ook nog eens de betekenis van dit drietal: de Koninklijke Luchtvaart Maatschappij. Momenteel drie letters met toch wel een vieze lucht.

Ik hou van Reizen op zijn tijd. Inspiratie opdoen op een andere plek dan normaliter. Of het mij altijd Rust brengt is een tweede. Het hele gedoetje van een bestemming zoeken tot je boeltje pakken, brengt bij mij heel wat Ruis op de lijn. Eenmaal ter plekke is het genieten en Rondkijken. Ruimte. En waar ik ook ben, mijn oog valt graag op de Rafelige Randjes. Toch is het zo dat ik mijn hele leven nog maar drie maal gevlogen heb met het lettertrio. In tegenstelling tot het nieuwe nu, waarin een vliegreisje of drie per jaar heel gewoon lijkt te zijn. Niet dat ik er trots op ben, maar in het klimaatkader van nu lijkt mijn reisgedrag ook niet geheel onverstandig. Je kunt het sneu noemen, ik noem het bijzonder. Want ze staan alledrie nog in mijn geheugen gegrift als de dag van gisteren. En oh, een Reisje kan ook gewoon met de wieletjes op de grond.

Ik merk dat ik steeds meer de Richting opga van de Remake. Ruimte geven aan nieuwe dingen gebaseerd op iets ouds. Daarbij lukt het steeds beter om een beetje Rond te komen. Dat heeft niets te maken met een kniepert en toch ook weer wel, maar destemeer met geld uitgeven aan andere produkten dan voorheen. In het kader van ‘Iedere tuin een ton’ verdiep ik me momenteel in de Regenton, een kleine investering die in tijden van droogte de tuin van water kan voorzien. Rijk word ik er niet van, maar het geeft wel een heel Rijk gevoel. Zo kun je omhoog blijven kijken tot de Regen uit de lucht valt, je kunt ook met de voeten op de vloer je eigen drainage Regelen. Omhoog blijven kijken tot de autoriteiten klimaatverstandige besluiten invoeren of jezelf bij een volgende reis afvragen: Why-on-air?

veranderen

“‘k Ben als een vlieger en ik fladder raak
met zo’n houding van ik zie wel hoe het gaat”

‘Vlieger’ Glenn de Randamie alias Typhoon

Door Verpakkingen te Vermijden heb ik toch zeker meer dan de helft aan plastic bakjes, zakjes, folies en zo meer kunnen minderen. Het Vergt wel wat Voorbereiding. Zo ga ik pas op pad als ik al mijn eigen Verpakkingen in de tas heb gestopt, waar ik Vervolgens mijn aankopen ter plekke in laat glijden. Voorverpakt komt er niet meer in als het aan mij ligt: Snoep, koek(jes), champignons, (snoep)tomaat, (snoep)komkommer, wortels, witlof, noten, rozijnen, alle fruit, kruiden, kip, fêta en mozzarella. En dat wat ik nog Vergeet. Het werkt Verslavend, terwijl ik tegelijkertijd een Verslaving op het gebied van consumeren aan de kant gezet heb.

Ongemerkt begin ik steeds meer Verbinding te Voelen met het Voedsel dat ik eet. Zonder Verpakking betekent Vers en dat is te proeven. Verder is het zo dat als ik iets zelf maak ik er ook dubbel van geniet, al was het alleen maar door het Voorproeven. Het is een Verandering met ruimte voor Vernieuwing. Sowieso weleens Verfrissend om uit Vastgeroeste gewoontes te stappen. Vlees eten is hierdoor ook drastisch geminderd. Waar ik Voorheen een saucijsje in de stampot Vlijde, Voeg ik nu een smakelijke groenteomelet toe. Het geld wat ik hierdoor uitspaar, besteed ik dan weer aan duurdere en onverpakte nootjes, rozijnen, fêta, mozarella en zo meer. Zo Vind ik langzamerhand een gezonde (financiële) balans.

Gek genoeg geeft Verpakkingen loslaten ook een gevoel van Vrijheid. Ontdekken dat ik heel Veel zelf kan maken. En daarmee mijn stukje wereld wat minder Vervuil. En Vraag ik me tegelijk af in deze Vakantietijd, ga ik nooit meer Vliegen? Of gaat die Vlieger niet op? Heb ik er een beetje Vertrouwen in dat de dingen zeg maar kunnen Veranderen? Dat ik zelf kan Veranderen? En dat ik het ook kan Volhouden? Of kom ik op een andere manier weer Vast te zitten? Zo bedenk ik me dat dit hele afvalproces Veel Vragen oproept. Zowel met betrekking tot mijzelf als met betrekking tot de wereld om mij heen. Interessant als apart Vak op school: Vragen stellen die voor Verrassende Verbindingen zorgen. Een soort van Vlieg er eens uit maar dan met je brein. Klaarblijkelijke Vaststaande feiten in de lucht gooien en openstaan voor een Variatie aan antwoorden: Vliegers die de ruimte oprekken.

question

“To be, or not to be: that is the question”
William Shakespeare, Hamlet

Het lijkt Quasi onmogelijk. Terug naar hoe het vroeger was. En dat ís het ook. Het is een Queeste om in deze tijd het wiel opnieuw uit te vinden om ons te verbinden met de natuur. Daarvoor kun je natuurlijk wel putten uit de kennis van vroeger, maar is het niet realistisch om alles nog eens dunnetjes over te doen. Een nieuwe weg zoeken vraagt om een blik vooruit en daden die ertoe doen.

We leven anno 2020. Het woord Quarantaine is momenteel ‘alive and kicking’ al is het een medische term afkomstig uit het Italiaans uit de tijd van de pestepidemie in de 14e eeuw. Het was letterlijk een kwestie van ‘er zijn’ of ‘er geweest zijn’. In een Quiz mag dit woord het leuk doen, in de alledaagse werkelijkheid is het een situatie waar geen mens zich in wil bevinden. Al heb je dan altijd nog ‘Tussen kunst en Quarantaine’.

En hoe zit het met onze Queen bee ofwel de bijenkoningin? Kan zij zich met haar onderdanen nog staande houden anno 2020? In de krant lees ik dat pesticiden, ‘what’s in a name’, op papier geminderd maar in de praktijk nog steeds kwistig rondgestrooid worden. Ook de mens loopt gevaar en zo adviseert de Gezondheidsraad begin deze maand het kabinet om zo min mogelijk gif te gebruiken i.v.m. mogelijke ziektes aan het zenuwstelsel. De bijen raken er in ieder geval letterlijk, gedesoriënteerd, de weg door kwijt. Als ze al niet het loodje gelegd hebben, of ziek, zwak en misselijk door het leven vliegen. Over de massale sterfte onder olifanten in Botswana sinds begin mei van dit jaar lees ik: “desoriëntatie, moeilijk lopen, schijnbare gedeeltelijke verlamming. In cirkels lopen zonder van richting te kunnen veranderen.” Nu raak ik zelf even de weg kwijt.

Als we niet goed zijn voor onze dieren, vertellen zij ons dat het niet goed zal gaan met ons. Als wij ons geen vragen meer stellen met betrekking tot de dieren zullen de dieren ons voor vragen stellen. En zo zitten we ineens op meerdere fronten toch wel met Questions vergelijkbaar met die uit bovenstaande Quote: Willen we zijn of willen we niet zijn?

plant-aardig

“Rozen verwelken en schepen vergaan. Dus lig niet te melken maar doe er wat aan” Drs. P

Het Plastic Probleem is nou niet wat je noemt een echte Pretletter. Ik wil ook zeker niet de Pret bederven op de korte termijn, maar op de lange termijn wil ik dat zéker niet. Dát er iets moet gebeuren is duidelijk, willen wij mensen op onze Planeet kans van slagen hebben. Want laat het duidelijk zijn, de natuur zelf overleeft het wel. Ik laat me inspireren door Pioniers die met verstand van zaken aardig zijn voor de Planten en ook aardig wat voor elkaar krijgen.

Waar de Kleine Prins op zijn Planeet de roos koestert ben ik fan van de Paardenbloem met al zijn Pluisjes in de wind. Andere bloemen zijn ook Prachtig en ik ben ook altijd blij met een boeket van de bloemist. Nog vaak onnatuurlijk verpakt in Plastic. Ik was voorheen verzot op dat inpakfolie, groots en feestelijk. Nu denk ik, gek eigenlijk dat we iets levends in Plastic verpakken. Om wild van te worden. Wild ben ik nu van wilde exemplaren zoals daar zijn: de korenbloem, de goudsbloem, het juffertje in het groen, vingerhoedskruid en niet te vergeten de zonnehoed.

Plastic folie, ik ben er niet meer van. Ik bewaar zorgvuldig nog gekregen verpakkingen. Maar Papier heeft toch de voorkeur wat betreft de recycling. Snoep zonder Plastic selecteert behalve Plastic ook een hoop zoetigheid uit. Dat is voor een zoetekauw als ik best een ‘lifechanging event’. Al zijn er nog escapes in de zin van zelfschepsnoep of speciale snoepwinkels. Maar hé, snoeptomaatjes, snoepkomkommer, fruit, Pinda’s, nootjes, rozijnen en chocola bieden Perspectief. Lekkere tussendoortjes die ook nog eens gezond zijn.

Tussendoor doe ik een Poging om de tuin te veranderen. Een echt Plan van aanpak heb ik niet. Af en toe hark ik een stukje aarde vrij van gras en strooi daar bloemzaadjes in. Om bijen en vlinders te verleiden tot een Proeverij van lekkernijen. Zo kan het zijn dat andere Prioriteiten de Pret toch aanzienlijk verhogen. Ik blij, bij blij.

onderweg

One love, one blood
One life, you got to do what you should
One life with each other
Sisters, brothers
One life, but we’re not the same
We get to carry each other, carry each other
One
One

Uit: One, U2

Je kunt van te voren alles uitdenken, je kunt ook gewoon ergens beginnen en dan zien wat ervan komt. Zoals een Ontmoeting, spontaan en niet gepland, zomaar kan leiden tot Onverwachte inspiratie, Opgetild in het moment. Onbetaalbaar. Ont-moeten, zonder vooropgezet doel, kan dingen soms sneller voor elkaar krijgen dan een dichtgetimmerd plan. In het laatste geval begin je er soms zelfs niet eens meer aan. Omdat de horizon te ver weg blijkt te zijn, of omdat Onderweg zaken anders lopen dan gepland.

Vanuit mijn Onrust over Onze toenemende afvalproduktie begin ik dus zomaar ergens. Niet denken maar doen. Afval tellen langs de weg. Flesjes Oprapen. Zonder dat ik iets van mezelf moet. En zonder dat ik weet waar het naar toe moet. Ik wil het voor mezelf Onderzoeken. Wat het inhoudt, concreet, om mijn afval te reduceren. Het vergt heel wat Onderzoek als ik iets wil vervangen. Ontmoet (Online) daardoor talloze mensen die mij hierin Optillen en inspireren. Zo verspreiden de initiatieven zich als een Olievlek die de boel lekker Opschoont.

In mijn huis schoont het wat dat betreft ook lekker op. Al vergt het wel wat Organisatie om al die bakjes en zakjes die ik wél bewaar weer netjes Op te bergen. Mijn huisgenoten zijn zeer tolerant, al zien ze het tegelijk ook met lede Ogen aan. Ik stuntel wat aan. Voel me af en toe hopeloos Ouderwets, spaarzaam en alles bewarend vanuit een zuinigheid die ik bespeur als ik in de naaikistjes van mijn oma’s kijk. En ben tegelijkertijd niet van plan om een Oud tijdperk nog eens dunnetjes Over te doen.

Nou heb ik van jongs af aan wel iets met Oud. Ik vind het echt leuk, mensen, meubels en spullen met een geschiedenis of een verhaal. In die zin doe ik niet snel iets weg. Hecht ik me aan het verleden en neem de spullen mee de toekomst in. Ik wil wel Opruimen à la Marie Kondo, en doe dat van tijd tot tijd ook, maar tegelijkertijd ben ik zuinig op wat ik heb zodat ik geen nieuwe spullen hoef aan te schaffen. Het voelt wat Onnatuurlijk terwijl ik hiermee tegelijk de natuur een plezier doe. One life, One opportunity. Met een Open blik Onderweg zijn.

niets

alles is gedaan
niets helpt
doe niets

overal komt narigheid van
nergens is vrede
wees nergens

iedereen heeft haast
iedereen is ongeduldig
niemand heeft tijd
niemand is volmaakt

wees niemand

Freek de Jonge

Dingen die Niets kosten zijn vaak het leukst: samenzijn met familie of vrienden, een eind wandelen of fietsen, tuinieren, een goed boek, filmpje kijken, zingen, dansen, vul het maar in. Wat Niets extra’s kost is koken met restjes of restjes gaan koken. En zo belandt er ook bijna Niets bij het afval.

Ik koop geen koeken meer die in plastic verpakt zijn. Je kunt mij Naïef noemen, want op de wereldschaal van koekjes zal Niemand hier van opkijken. Ik zelf noem het Nieuwsgierig, omdat ik oprecht benieuwd ben hoe ver ik kan gaan. Ik bak koek(jes) met hele eieren, maar ook met alleen eiwitten of alleen eidooiers. Voornamelijk omdat ik Nul komma Nada wil weggooien en ik niet altijd zin heb aan gebakken ei. Kwestie van appeltje eitje en een verrassende lekkernij.

Even Nuanceren. Onnodig plastic, onnodig afval, wat is dat Nu eigenlijk? Wat is Nodig en wat is onnodig? En is dat voor iedereen gelijk? Dat geeft stof tot Nadenken. Medisch materiaal is bijvoorbeeld Nodig; in plastic vacuüm verpakt: Nodig. Als ik Nodig moet heb ik toiletpapier Nodig. Dit zit in plastic: Onnodig. Tandenstokers: Nodig. In een plastic doosje: Onnodig. De Natuur is met beide Niet blij. Maar Nieuwe ontwikkelingen zijn gaande en Nodig. Verder zijn er veel Nieuwe uitvindingen in de maak. Als de Nood aan de man is kan er veel. Dat is iets wat Niet te Negeren valt en stemt me hoopvol voor de toekomst. Met Negatief denken valt Niets te beginnen.

Voor Niets gaat de zon op. Wees Niets.

micro macro

If one person dreams alone… It is only a dream. When many people dream together… It is the beginning of a new reality
Friedensreich Hundertwasser

Uitgaand van het principe dat alles er al is, heb ik met behulp van aanwezige voorraden van mijzelf, familie, bekenden en van Mamamini Mondkapjes kunnen maken voor de zorg. Het gevoel toch iets te kunnen betekenen, iets te proberen. Ook draag ik zelf de eerste tijd een Mondmasker als ik naar de winkel en naar de Markt ga, al bevalt het me niet en voel ik me een soort van eenling in de Massa. Een gesprek voeren zonder Mimiek is als het eten van een ei zonder zout. Proeven kan trouwens sowieso niet en ruiken idem dito.

Waarom ga ik eigenlijk nog maar naar de Markt? Het was natuurlijk al veel langer in mij gaande. Mijn onvrede met de consumptiemaatschappij waarin wij leven. En ik deed net als iedereen zoveel Mogelijk om de schade te beperken: afval netjes scheiden, plastic flesjes hergebruiken en dat soort werk. Misschien kwam het door de MSC Zoe. De Milieuramp die zich voltrok op zee en strand nog maar goed één jaar geleden. Heel veel plastic kwam in de Noordzee terecht en een een deel daarvan spoelde aan op de Waddeneilanden. Zo’n 342 containers goed voor zo’n 3 miljoen kilo afval. Dat kun je vergelijken met zo’n 6000 mensen die hun afval van een heel jaar (gemiddeld zo’n 500 kg per jaar/persoon (CBS)) in één keer overboord gooien.

En ik vraag me af, wat het in werkelijkheid betekent als ik geen onnodig plastic Meer wil, te beginnen bij geen zakjes en bakjes meer in huis halen. Misschien als Mosterd na de Maaltijd, dit is immers niet een probleem van de laatste tijd. Wel wordt steeds inzichtelijker wat onze Manier van leven met onze planeet doet. En ik leg een actief soort van Mindfulnes aan de dag waarvan het werk nog steeds in uitvoering is. Ik haal Meer uit Minder en Minderen doe ik steeds Meer.

Ik bedenk me dat het woord Moeite voor mij de sleutel is tot Motivatie. Moeite hebben met het afval wat wij produceren. Het de Moeite waard vinden om hier verbetering in aan te brengen. En dan Moeite doen om alternatieven te bedenken, zelf dingen te Maken. Merken dat dat de Moeite waard is. En dat er veel meer Mensen zijn die dit de Moeite waard vinden. Niet Moeilijk toch? Voor je het weet wordt dit het tijdperk van het ‘nieuwe Maakbaar’. Wat op Micro niveau Mogelijk is, kan uitgroeien tot een Macro Manifestatie.

kunst

“Kijk om je heen. Schoonheid zit overal, je moet het alleen zien”
Bob Ross

Ik hou van Kleur in mijn leven. En ook van buiten de lijntjes Kleuren. Ik hou van Koekjes bakken (dat scheelt weer plastic). En af en toe een Kaarsje opsteken, al reken ik het experiment met de mandarijn tot nu toe mislukt. Ik hou van Kennis, dat helpt mij om vanuit een ander perspectief te leren Kijken. Van ons Konijn, omdat dat het enige huisdier is die vanwege mijn allergie mogelijk is. Ik hou van Kunstige Kadootjes maken en dan het liefst van bestaande materialen. En ik hou van Kinderen omdat ze zo zichzelf zijn.

Ik heb een Koffer vol Kindertekeningen. Ik verzamel ze omdat ik gek ben op de Kracht die eruit spreekt. De lijnen, de vormen, de eenvoud, de Kleur. Expressie met een puurheid die jaloersmakend is. Het verhaal wat op papier verteld wordt omdat woorden nog niet toereikend zijn. Ik hou sowieso van tekeningen. Sterker nog, het is mijn vak. En daar hou ik ook erg van, omdat het zo’n Krachtig middel m.b.t. persoonlijke groei is.

Keuzes maken, ik ben er niet goed in. Kijken wel. Dat is waar het voor mij allemaal begint. Kijken in de zin van waarnemen, voelen of het Klopt. Of mijn eigen hart er van Klopt. Ik hou van ons Klimaat. De afwisseling van het warm en het Koud. Het nat en het droog. Het licht en het donker. Het lang en het Kort. Ik woon wat dat betreft in het juiste land. En ga daarom voor Klein, Kleiner, Kleinst, m.b.t. mijn Koopgedrag. Voor ons Klimaat maar vooral ook om het Kind in mij wakker te schudden. Die Keuze is zo Klaar als een Klontje, maar vooralsnog geen Koud Kunstje.

ja/nee

‘Nee’ zeggen tegen iets is op een dieper niveau ‘ja’ zeggen tegen iets anders. ‘Nee’ is niet het tegenovergestelde van ‘ja’, het komt eruit voort.
Uit: ‘Ja’ – omdenken als levenshouding’, Berthold Gunster.

Bij de Jaarwisseling keek ik vol verwachting uit naar een ‘bijzonder jaar‘. Een kleine woordspeling met het oog op de bijenwasdoeken. Ik kon op dat moment niet vermoeden hoe bijzonder dit jaar werkelijk zou worden. En het is nog niet eens voorbij. Het jaar 2020 wordt een Jaar die wereldwijd iedereen zal bijblijven, als een jaar waarin alles wat gewoon was ineens bijzonder blijkt te zijn.

Persoonlijk ben ik bezig met een soort van Jawisseling. Als ik ‘nee’ zeg tegen nieuwe spullen, waar zeg ik dan ‘Ja’ tegen? Voor mezelf weet ik het wel. Met betrekking tot anderen vraag ik me af hoe ik dat vorm moet geven t.a.v. de aanschaf van kadootjes. Op een enkele uitzondering na, is het me gelukt. Niet uit krenterigheid of besparing, wel uit de motivatie om beter om te willen gaan met dat wat er al is.

Ik merk gaandeweg dat ik steeds kritischer word en het voor mij niet fijn meer voelt om nieuwe spullen aan te schaffen. En ben ik misschien stiekem een beetje Jaloers op mensen die niet overal zo bij stil staan. Mis ik de spontaniteit. Maar van wat eigenlijk? Van impulsaankopen waar ik later toch van denk, waarvoor, waartoe, waarom? Deze mis ik in wezen als kiespijn. De Jager in mij kan zelfs in een Jubelstemming verkeren wanneer hij op Jacht naar een passend present bij de kringloop een Juweeltje scoort. Ik merk dat mensen om mij heen rekening met mij houden en proberen zonder plastic bij mij aan te komen. Dat vind ik super en tegelijk ongemakkelijk; ik zou willen dat iedereen zich ontdoet van onnodig plastic en vind tegelijk dat iedereen zijn eigen keuzes mag maken.

Het Jeukt, die nieuwe spullen. Deze Julimaand stimuleert mij orde op zaken te stellen, hoe ver ben ik inmiddels en wat kan ik nog meer doen? De Jawisseling betekent een ‘nee’ tegen oude gewoontes. En tegelijk een ‘Ja’ op alles wat er ‘gewoon’ is, dit koesteren en onderzoeken op nieuwe mogelijkheden.

interesse

“Iedereen is van de wereld, de wereld is van iedereen” The Scene

Het is natuurlijk niet zo dat Ik alles zelf bedenk. Het is wel zo dat ik veel lees en luister en gesprekken voer. En het is natuurlijk ook zo dat ík dit schrijf, maar ik kan niet precies zeggen: dit is van mij of dat heb ik van een ander. Ik neem Ideeën van een ander in me op en zo bekeken wordt de scheiding tussen Individu en Iedereen Ineens best vloeibaar. Misschien heeft dat wel te maken met Interesse. Het mooiste wat ik daarover hoorde is het prachtige Inzicht van René Gude:

“Interesse = Inter en Esse.  Esse = Zijn. En nou ben jij een Zijnde en ik een Zijnde, en Inter Esse betekent dat wat er tussen onsch is. En Interesse is dus eigenlijk iets waar wij samen van weten dat het ons aangaat: wij zijn er samen in geïnteresseerd. Iets reëels dat er alleen maar is als we er allebei aan mee doen. En zodra één van ons tweeën zich daaruit terugtrekt, is het weg. En dat is een hele rare vorm van Zijn. Het is meer iets wat tussen de Zijnden is: als wij echt zijn dan is er tussen ons ook echt iets, en dat is nou net datgene waar we het meeste belang aan hechten.” René Gude in ’24 uur met..’

Mijn Ideaal is zo dicht mogelijk bij de natuur te leven. Voor Iemand uit de stad is dat best een dingetje. Opgegroeid in een tijd van groeiende welvaart en alles wat mijn hart begeert. Imago’s die opgehouden worden door bijvoorbeeld de juiste kleding te dragen. Met de komst van kinderen het Idee dat ze niet uit de toon moeten vallen. Erbij horen. Impulsaankopen. Het aan te schaffen speelgoed blijkt een atribuut op de succesladder. Als je anders wilt zijn moet je aardig stevig in je schoenen staan. Maar zodra je daarin echt bent is het geen Issue meer. Omdat de ander zich dan kan herkennen in jou.

Op zoek naar een alternatief voor aluminimiumiumniumfolie stuit ik op de bijenwasdoek. Veel vrouwen maken dezen zelf. Wat een goed Idee! In een Impuls maak ik mini bijenwasdoeken die ik met de nieuwjaarskaarten voor 2020 meestuur. Een bezoek aan de Imker en een half jaar verder is De Bijrol een feit. Een Illustratief voorbeeld van hoe Interesse en Inspiratie kunnen uitmonden in Iets uit het niets.