snelcursus mondkapjes DIY

Nederland is op oorlogssterkte lijkt het wel. De termen liegen er niet om. Bestrijding, opschalen, noodmaatregelen, crisisberaad, repatriëring, samenscholingsverbod, lockdown, etc. Het Corona-virus is de onzichtbare vijand die bestreden wordt. Wereldwijd. Met inzet van een nieuw leger: de zorg. Daar is heel veel man-, vrouwkracht voor nodig. Het volk wordt gevraagd zoveel mogelijk onder de radar te blijven om het beheersbaar te houden voor het zorgend personeel. Ook het materieel moet op orde gebracht worden. Er is een tekort. Noodoproepen gaan de wereld in.

Mijn idee: samen de zorg ondersteunen zoveel we kunnen. Blijf binnen is het devies. En wat doe je dan met al die ‘vrije’ tijd? Mocht je altijd al eens het idee gehad hebben: ik wil leren naaien, dan is dit je kans: een snelcursus mondkapjes. Voor de zorg, voor je zelf, voor je buren. Níet dat het volledige bescherming biedt tegen het Corona-virus. Wél om de kans te verkleinen dat iemand anders besmet wordt en om een signaal af te geven: houdt afstand!

Benodigdheden: karton, schrijfpen, dunne lakenstof 100% katoen (mag ook met een kleurtje), schaar, knopspelden, naaimachine, naaimachinegaren, naaimachinenaalden. En biaisband, lintjes, platte veters, elastiek.

Vooraf een tip voor als je de smaak te pakken krijgt en nog veel meer wilt maken: Werk in serie. Eerst alles aftekenen. Dan alles knippen. Spelden. Naaien. Etc. Er is veel tijd te besparen door één handeling achter elkaar uit te voeren. Denk daarbij vooral ook aan kettingnaaien. En heel belangrijk: Werk met schone handen en schone materialen!

Voorbereiding. Knip 2 stukken karton van 19cm x 21cm voor de buitenkant en 19cm x 18cm voor de binnenkant. Leg het karton op de stof en trek met een pen het karton om. Kies een kleurtje voor de buitenkant en wit voor de binnenkant. Knip de lapjes uit. Knip bandjes van 45 cm elk. Per lapje heb je 4 stuks nodig.

Uitvoering. Leg de twee lappen op elkaar en zet in het midden een speld. Stik de naad dicht. Stik zoompjes in onder- en bovenstof. Vouw de omslag (voor het filter) om en zet in het midden vast met een speld. Zet in de hoeken op de witte stof 4 bandjes met spelden vast. Leg de vrolijke stof erover heen en verplaats de spelden. Stik de zijnaden. Op de plek van de bandjes even heen en weer stikken. Knip de 2 hoekjes schuin af. Keer het mondkapje binnenste buiten. Maak 3 plooien en zet ze in het midden vast met 3 spelden. Stik de zijnaden. Pers de mondkapjes met het strijkijzer.

Voor je het mondkapje gebruikt je handen goed wassen. In de opening is ruimte om een filter te plaatsen. Je kunt hiervoor een papieren zakdoekje gebruiken. Na gebruik het zakdoekje weggooien. Het mondkapje na gebruik uitkoken in een pan met heet water, oprollen in een schone theedoek, uithangen en laten drogen voor de volgende dag.

Deel deze snelcursus zo veel als je kunt in het kader van jouw zorg, mijn zorg. Er zijn diverse methoden in omloop, dit is er één. Zoek of maak zelf leuke lapjes, geniet van het creëren en deel de mondkapjes uit in jouw omgeving. Denk aan de huisartsenpraktijk, de thuiszorg, etc. Kijk en informeer zelf wat waar nodig is. En als je erop uit moet: Doe alsof je zelf het virus hebt, houdt afstand. Draag een mondkapje in een omgeving waar meerdere mensen zich bevinden. Help het zorgleger zorgen. Letterlijk een kwestie van leven en dood. Jij maakt het verschil. DIY, Do It Yourself. Uch, uch, uch.

GEEF DE ZORG LUCHT !

b(l)ij de stadsimker

Met De Bijrol bijenwasdoeken wil ik bijdragen aan het terugdringen van plastic en aluminium. Ik impregneer de doeken o.a. met bijenwas en ik heb het plan opgevat om iets terug te doen voor die ijverige leveranciers van deze was. Vandaag ontmoet ik de Stadsimker van Groningen, Bart van Egteren. Om meteen maar met de deur in huis te vallen: hij heeft meer dan 50 bijenvolken waar hij zorg voor draagt. Goed voor pak ‘m beet 3 miljoen Grûnneger iemen, oftewel honingbijen. In het sfeervolle LeRoy-huis in Lewenborg vertelt hij over zijn werkzaamheden.

Op diverse plekken in de stad heeft Bart bijenvolken. Het LeRoy-huis heeft een heuse bijenstal waarvan 8 bijenkasten van Bart. Buiten is het een kleurig geheel en op dit moment nog rustig wat de bijenvolken betreft. Bart daarentegen is al druk met de voorbereidingen voor het komend voorjaar. Denk aan het in de gaten houden van de bijenstand, bijenkasten repareren, raampjes voorzien van nieuw kunstraat en zo meer. Omdat de meer dan 50 bijenvolken door de hele stad te vinden zijn is Bart een soort van ‘vliegende keeper’ zou je kunnen zeggen.

Naast bijen houden is Bart ook druk met natuureducatie. Er worden maar liefst zo’n 70 tot 80 lessen gegeven aan basisschoolkinderen. Ze krijgen dan les over de bijen waarbij alle zintuigen aan bod komen: kijken, horen, ruiken, voelen en proeven. Het lijkt me een fantastische beleving en ik mag in juni een keer een les bijwonen. Naast deze lessen is vanaf april de cursus urban beekeeping, een jaarlijks terugkerend fenomeen, waarbij de basis van het stadsimkeren onderwezen wordt. Verder vergadert Bart regelmatig met de Stichting Groningen Bij-o-divers, die als doel heeft de biodiversiteit in de stad Groningen te bevorderen. Deze bezige Bart vindt naast al deze en nog meer activiteiten ook nog tijd om Sunhives te maken. Een Sunhive of een Weissenseifener Hängekorb is een hangende eivormige korf waarin de bijen hun raten kunnen bouwen zoals zij dat van huis uit in een holle boom zouden doen. Een prachtig stukje vakwerk die op een landgoed niet zou misstaan.

Imker en ambassadeur biodiversiteit (NBV) Marjolein de Jong is inmiddels ook aangeschoven. Hoe kijken Bart en Marjolein aan tegen het gebruik van bijenwas voor mijn doeken? Doe ik de bijen hiermee tekort? Wat is er waar van deze uitspraak die soms over de markt gonst? Ze leggen uit dat de bijenwas opnieuw gebruikt wordt voor het maken van kunstraten. Wat over is kan als grondstof dienen voor diverse produkten. Hetzelfde geldt voor hun honing ‘Stadsgoud’. De helft van de honing is voor de bijen zelf, het lijkt wel Honeyland, de film die momenteel in het nieuwe Forum te zien is. De overige honing wordt verkocht, in het geval van Bart en Marjolein in de Groningen Store in het Forum. Zowel wat bijenwas als honing betreft staat bij hen de honingbij op de eerste plaats.

Bart en Marjolein zitten boordevol ideeën, een ‘goud’ duo als je het mij vraagt, met hart voor de natuur, kennisoverdracht m.b.t. biodiversiteit en in het bijzonder de honingbij. Van Bart mag ik wat bijenwas betrekken voor de Bijrol. Met de verkoop van De Bijrol kan ik op termijn een donatie doen ter bevordering van het mooie en zinvolle werk van de Stadsimker. Vol inspiratie en met een gerust hart m.b.t. het gebruik van bijenwas ga ik huiswaarts. Ik ben weer helemaal b(l)ij.

bijenwasdoek, een kadootje in je koelkast

De rol aluminiumfolie is op. In de supermarkt toevallig ook. Ik bedenk me hoe automatisch ik toch bijna weer iets aanschaf wat ik misschien ook wel kan laten. Want wat is het alternatief voor dat handige aluminiumfolie, maar ook plastic vershoudfolie of die plastic boterhamzakjes? Restjes bewaar ik inmiddels in glazen schaaltjes met een schoteltje er bovenop. Lege boterkuipjes laat ik meerdere levens leiden door er maaltijden in te bewaren of in te vriezen. Dit laatste soms tot grote hilariteit van mijn huisgenoten als ze een boterhammetje denken te gaan smeren en onder de deksel ineens de rode kool van een dag eerder aantreffen. Maar wat doe ik bijvoorbeeld met een halve ui? Of een stukje kaas?

Mijn gestruin op internet levert vruchten op. Bijenwasdoek blijkt een milieuvriendelijke vervanger te zijn. Deze is gemaakt van katoen en ideaal voor het bewaren van groente, fruit, kaas, brood en koek. Ook kun je er een schaaltje mee afdekken. Door de antibacteriële werking van bijenwas en jojoba-olie blijven vegetarische produkten vers en houdbaar, ook in de vriezer. Niet geschikt voor vlees, vis en warme produkten. Na gebruik afwassen met afwasmiddel en koud water (bij warm water smelt de olie uit de doek). Even drogen, oprollen en in een koele ruimte bewaren voor een volgende keer. De doek is 6-12 maanden bruikbaar, afhankelijk van de mate van gebruik.

Ik besluit zelf aan de slag te gaan. Dunne katoenen lappen, bijenwas, jojoba-olie, een weegschaal, een pan, een glazen pot, een kwast, bakpapier, een strijkijzer én een dag verder heb ik een stapel bijenwasdoeken in alle soorten en maten. Het ruikt in huis heerlijk naar bijenwas en ik ben diep tevreden. Nu de proeven op de som. In drie leuke doeken worden een stuk koek en een lunch meegenomen naar school. Ik pak de donkere toppen van bananen in (dan blijven ze heel lang houdbaar namelijk), mijn halve ui, een prei, stukken kaas.. Waar ik me afvraag of de geur van bijenwas in het eten trekt, blijkt het tegenovergestelde te zijn. De bijenwasdoek neemt de geur van het bewaarde eten erin op. Misschien wel slim om bepaalde doeken voor één bepaald produkt te gebruiken. Met mijn warme handen druk ik de doek goed aan, en het blijft mooi zitten. Dat scheelt een hoop plastic en aluminium. Zo maak ik kadootjes voor in de koelkast, een vrolijke boel. Daar kan ik wel wat mee.