huishouden 2.0.2.0.

“He who knows that enough is enough will always have enough” Lao Tzu

Hoe gaan we dit uitleggen’ luidt de titel van het boek van Jelmer Mommers.
Huisvrouw was vroeger nog een vak. Ik duik een leerboek van mijn moeder op: Waschbehandeling, Practische Handleiding voor de Huisvrouw, die zij moet hebben bestudeerd tusschen 1940-1945. Zeep maken was een ambacht en vlekken verwijderen een kunst in de tijd van de tobbe en de teil.

Tradities en gewoontes zijn zaken die voelen als een oude jas aan een oude kapstok. Aangenaam, behagelijk en een vertrouwde plek. Vroeger was niet alles beter, maar de kennis van toen verdient zeker een nieuwe outfit en een nieuw verfje. In deze tijd is er behoefte aan Heldere lucht, zowel letterlijk als figuurlijk. Helder water ook. In Venetië blijkt er weer vis te kunnen zwemmen in de wateren zonder toeristen. Tegelijkertijd bevuil ik mijn eigen water met chemicaliën zonder dat ik er ook maar een moment van wakker lig. Als het als zwemwater in mijn eigen achtertuin zou vloeien, zou ik er mijn pootje nog niet in willen baden. En vraag ik me steeds vaker af, Hoe deden ze dat vroeger en kan dat ook in een nieuw jasje? Huishouden 2.0.2.0. om zo maar te zeggen. Halveren is ook een optie. De vaatwas kan met een half blokje, een theezakje kan door de Helft en de aanbevolen Hoeveelheid vlees in een recept is met een fractie daarvan net zo smakelijk. De Hooikist in het nieuwe jasjes van de Hooimadam zorgt voor meer dan een Halvering van de kooktijd.

Honderd kilometer begin ik te rijden in de tijd dat deze limiet door de overheid nog niet gesteld is. Het is niet dat ik niet van Hard rijden houd. Maar het is een goede besparing voor het milieu en de portemonnee, zeg maar meters maken met kilometers. En dus besluit ik het maar eens uit te proberen. Veel auto’s rijden mij voorbij. Maar dat is, hoe hard je ook rijdt, een gegeven weet ik. Er zijn altijd automobilisten die harder willen rijden dan de aangegeven snelheid. Zelf rijd ik nooit harder dan mijn beschermengel kan vliegen. Ondertussen zit ik met honderd km/uur een stuk relaxter achter het stuur. Niet steeds hoeven inhalen, opletten, kijken en weer terug naar de rechterbaan. Het leven gaat letterlijk een stukje langzamer aan je autoraam voorbij en ik heb meer ruimte om van de omgeving te genieten. Zo wil ik wel Honderd worden.

In het Heden zo leven dat je de toekomst naar je toe laat komen. Dromen, voor ogen hebben waar het naar toe moet en doen alsof het er al is, al is het misschien anders dan je dacht. Want ja, hoe ga ík het uitleggen? Ik ben geen Heilige, maar beter ten Halve gekeerd dan ten Hele gedwaald. Dromen planten, er licht op laten schijnen en water geven. Een hele Hoop, want daar kun je nooit genoeg van hebben.

levensstijl

“Alles is van dezelfde adem. Het dier, de boom, de mens. De lucht deelt zijn wezen met al het leven” Chief Seattle

In het afgelopen jaar waarin ik een start heb gemaakt om onnodig plastic uit mijn Leven te bannen, kom ik al snel tot de conclusie dat dit Leidt tot een Levensstijl die op de Lange termijn pas zijn vruchten afwerpt. Op de korte termijn gooit het alles in de wind en hap ik soms naar Lucht. Want ook op het gebied van duurzaam is er nogal wat gaande. Wat helpt wel, wat niet en welke belangen staan er op het spel?

Ik concentreer me op het plastic en gaandeweg ook op het minderen van nieuwe spullen. Oude waarden Loslaten, nieuwe ontdekken. Het is Leuk en verfrissend en het brengt een Lach op mijn gezicht. Ik besef dat er een Lange adem nodig is op weg naar een Leefbare aarde. Ik voel me verbonden met mijn verleden, waar de generaties voor mij hoopvol meewerkten om een nieuwe toekomst op te bouwen. Er is veel verbeterd volgens Hans Rosling. In zijn boek ‘Feitenkennis’ staan ’10 redenen waarom we een verkeerd beeld van de wereld hebben en waarom het beter gaat dan je denkt’. ‘Dat betekent niet dat er geen echte zorgen zijn. Maar als we ons de hele tijd zorgen maken om de verkeerde dingen en ons niet richten op de feiten, kunnen we het zicht verliezen op de dingen die ons het meest bedreigen’, Lees ik op de achterflap van zijn boek.

Met de Lavendel adem ik de Liefde van de natuur in. De vlinderstruik die kleurt en geurt. Mensen zijn in staat heel veel voor elkaar te krijgen. We kunnen veel van elkaar Leren. ‘Vele handen maken Licht werk’ Luidt het spreekwoord. Dat geldt ook hier. Samen zijn we één Long, samen moeten we het klaren en samen kan het Lukken. Een heldere Lucht was een paar maanden terug zomaar ineens een feit en daar bleek men zomaar ineens steil van achter over te slaan. Met betrekking tot onze Levensstijl kunnen we hieruit nog wel wat Lesjes trekken.

genieten

“Geniet, geniet, en als er even niets meer te genieten valt, geniet dan even niet”
Wouter Stips

Geflest komt shampoo, douchegel, bodylotion, wasverzachter, wasmiddel bont, wasmiddel wit, bleekmiddel, wc-eend, allesreiniger en vloeibare handzeep er wat mij betreft niet meer in. En ben ik gaan kijken naar de inhoud. Wat zijn de ingrediënten en kan ik dezen vervangen door een Goed en natuurvriendelijk alternatief? Tegelijk met het stoppen van aanschaffen van plastic flessen bewaar ik de reeds gekochte flessen als kostbare kleinoden. Hierin Giet ik mijn eigen brouwsels en zo lijkt het alsof er niets is veranderd, terwijl er Geen fles of zooi meer in huis gehaald wordt.

Oude Gewoontes loslaten, dat heeft tijd nodig. Het is ook verstandig om ze niet allemaal tegelijk los te laten, omdat dat Gewoonweg niet vol te houden is. Geduld is hier letterlijk een schone zaak. Zo ben ik met de deodorant nog niet veel verder gekomen. De stick die ik aangeschaft heb vind ik niet lekker ruiken en de oude deodorant is nog steeds niet op, aangezien ik deze nog heel minimaal Gebruik.
Wat voor mij het beste werkt om een nieuwe Gewoonte te introduceren is als de noodzaak zich aandient. Lees: een produkt is (bijna) op en wat nu? Tegelijkertijd heb ik ook veel Geduld met mezelf. Het hoeft niet allemaal in één keer, mijn leven hangt er niet van af. Of toch uiteindelijk misschien ook weer wel. En dus Ga ik door, langzaam maar Gestaag. Ik vind het niet altijd even Gemakkelijk en soms wil ook ik mijn kop het liefst in het zand steken.

Mijn stelregel was, en is, dat ik wel wil blijven Genieten. Is dat Gelukt? Geluk zit niet in Groot, Groter, Grootst. Geluk zit voor mij in Groei. En in de kleine dingen van het leven die Gratis zijn. Een vogel die zingt op het dak, een kind dat spontaan zwaait, Groente van de markt, een lekker kop thee, fijne muziek, een Goed Gesprek. Dat alles is Goud, zonder één gram zwaargiftig afval. Dus ja, ik Geniet. En soms ook even niet.

focus

“The secret of change is to focus all of your energy, not on fighting the old, but on building the new” Socrates

Fietsen is mijn ding. Ik ben Fan vanaf mijn allereerste groene vouwfietsje, met zo’n hoog stuur, via een serieuze Koga Myata racefiets naar mijn oerdegelijke Gazelle zonder Fratsen en Franje. Niet dat ik hele einden fiets. Maar het gevoel van vrijheid, de wind door mijn haar, de zon op mijn huid. Het snel verplaatsen langs straten waar auto’s niet kunnen komen. Door weer en wind. Fris en Fruitig.

Onderweg zie ik vaak afval liggen. Soms maak ik Foto’s, soms pak ik wat op. Fruit in de vorm van een appel, kom ik regelmatig tegen en kieper ik in mijn Fietstas voor het konijn. Zo heb ik ondermeer een zadeldekje, een bagagespin, een stoffen tasje, een aantal postelastieken en een oud Coca-Colablikje onder mijn hoede genomen. Verweesd afval, door de eigenaar verloren of achteloos op straat geworpen, een tweede leven geven. Ik voel me er goed bij.

Mijn Focus gaat van onnodig plastic al snel naar de afvalproblematiek in zijn geheel. Het is zelfs zo dat ik heel selectief geworden ben met het aanschaffen van nagelnieuwe spullen. Dat kun je een soort van Fanatiek ‘afval’len noemen, je kunt ook zeggen dat ik net op tijd ontsnapt ben uit de escaperoom met als thema de Woekervloek. Het Filmfragment van Harry Potter in de kluis van Bellatrix van Detta helpt mij bij de les te blijven.

Ondertussen ben ik ook Fanatiek aan het aflossen op onze aflossingsvrije hypotheek. Na een aantal jaren een woekerpolis te hebben gehad stel ik orde op Financiële zaken. Vrij om af te lossen wanneer ik dat wil op weg naar een Finish vrij van schulden. In die zin ben ik ook bezig met een Financiële ‘afval’race en ontsnap ik ook hier nog maar net aan de Woekervloek. Het ‘afvallen’ van nieuwe spullen en oude schulden blijken elkaar in de praktijk erg te versterken en verleggen de Focus gaandeweg op een nieuwe manier van leven.

En wat vindt mijn Familie hier nu eigenlijk allemaal van, te weten man en kind? De afvalcontainer is na twee weken slechts voor een kwart gevuld, soms worden bepaalde koekjes gemist, maar voor de rest liften ze lekker mee op weg naar een bestemming zonder nodeloos afval. Zelf zijn ze er verder niet zo heel erg mee bezig en dat is soms wel eens Frustrerend. Tegelijkertijd helpen ze mij met de benen op de vloer te blijven als ik te ver doorschiet in hun ogen of helpen ze mij waar nodig. En dat is toch wel heel Fantastisch. Feit is dat een kleine verandering in je Focus een wereld van verschil kan maken. Plastic Free July.

chaos

“Uit je comfortzone komen is moeilijk in het begin, chaotisch in het midden en geweldig op het einde… want uiteindelijke laat het je een hele nieuwe wereld zien!” Doe een poging..”  Manoj Arora

Chaos is mij welbekend. Soms omarm ik het, soms wil ik orde. Het Creatieve gedeelte van mijn brein leeft erop, het rationele gedeelte roept de chaos een halt toe. Een logisch verhaal van A tot Z met een hap en een snap uit mijn ervaringen tot nu toe.

De spontane Challenge een jaar geleden om een maand lang niets te kopen is uitgelopen op een drastisch Consuminderen. De Covid-19 Crisis raakt mij op dát vlak dan ook niet. De Crisis maakt duidelijk dat medemenselijkheid en ‘er voor elkaar zijn’ krachten zijn waar iedereen behoefte aan heeft. Sterker,

Het is een kwestie van kiezen, elk moment is een keuze, you have a Choice. Want ja, er is een plastic probleem gecreëerd in de afgelopen 70 jaar. En ja, ik geloof dat mensen in de komende jaren ook weer Creatief zullen zijn om dit probleem op te lossen. In het afgelopen jaar ben ik zoveel mooie initiatieven tegengekomen, dat ik denk dat het een kwestie van tijd is. Circulair werken is daarbij het toverwoord. Voor de Bijrol werk ik zoveel mogelijk samen met anderen en met bestaande materialen. Op kleinschalig niveau is er veel mogelijk. Zo ontmoet ik vandaag de Stadsimker voor bijenwas en een rondleiding in de bijenstal. In mijn eigen wijk tref ik de Buurtconciërge waar ik de prachtige initiatieven beluister van het Wijkbedrijf. Capabele mensen met een Creatieve inslag en met het hart op de goede plek.

Tegelijkertijd houd ik mijn hart vast als ik zie dat het plastic als een duveltje uit een doosje plastic beschermmaterialen rondom ons optrekt. De race is nog niet gereden. Mijn zelf-onderzoek haalt mij behoorlijk uit mijn Comfort-zone. Dat is soms frustrerend van: help!-de-koekjes-zijn-op tot zeer verrassend:–roomsoezen-maken-ik-wist-niet-dat-ik-het-in-me-had. Chaos, met onverwachte wendingen. Het onderzoek brengt een hoop beweging bij mezelf te weeg en als Creatief Coach kan ik daar alleen maar blij van worden is mijn Conclusie.

energie

“Energy flows where attention goes” Rhonda Byrne

Einstein leert dat met het doorbreken van gewoontes veranderingen tot stand gebracht kunnen worden. Neil Armstrong besefte het al. Als Eerste mens op de maan wist hij dat Eén kleine stap voor de mens een grote sprong voor de mensheid zou betekenen. Om mijn Ecologische voetstap te verkleinen moet ik tegelijkertijd wel een Eerste stap zetten.

Mijn aandacht gaat naar de ‘plastic’ zee. Het afval wat (on)gezien in het water verdwijnt. De troep die op het strand aanspoelt. Ons eenmalig onnodig gebruik van plastic waar zoveel Energie in is gestopt. Wat zijn we aan het doen met zijn allen? Staat de Economie in dienst van de mensen of zijn de mensen uitgeleverd aan de Economie? Sowieso interessant om het verschil tussen de termen Economie en Ecologie eens onder de loep te nemen.
Het woord Eco komt uit het Griekse oikos: huis. Ik vind op de Etymologiebank een interessante definitie van Economie uit 1754: “huishoudkunde, huishoudelykheid, goed overleg, spaarzaamheid”. Klinkt als ‘goed voor de portemonnee’. Verder vind ik bij het woord Ecologie: “wetenschap van wisselwerking tussen organisme en omgeving”. Vanuit het sociaal aspect heeft zich dit ontwikkeld tot ‘goed voor het natuurlijke milieu’. Het is een uitdaging van deze tijd om beide met elkaar te verenigen. Qua term staan ze in ieder geval niet ver van elkaar af.

In mijn eigen kleine huishouding merk ik dat mijn activiteiten ten behoeve van de natuur tot nu toe ook goed voor de portemonnee zijn. Met het geld wat ik bespaar kan ik soms wat duurdere, plaatselijke en biologische produkten kopen, wat de gezondheid ten goede komt. En dat is dan weer beter voor mijn eigen Energiehuishouding.

Een prettige bijkomstigheid van dit alles is dat Eenvoud om de hoek komt kijken. In de supermarkt loop ik de plastic verpakkingen zoveel mogelijk voorbij en in een ‘gewone’ winkel zul je mij niet vaak meer vinden. Als je uitgaat van de basisaankopen is ‘keuzestress’ een woord dat je uit je vocabulaire kunt schrappen. Zuinig zijn met Energiebronnen en daar tegelijkertijd veel Energie voor terugkrijgen is een win-win-situatie voor mens en milieu als je het mij vraagt. Maar dat kan ik natuurlijk niet in mijn Eentje. Gelukkig zijn heel veel mensen Enthousiast en Energiek bezig om juist nu het tij te keren.

duurzaam

“Onze hond weet al lang dat er drinkwater in het toilet zit” LOESJE

Dromen van een leefbare wereld waarin plastic alleen gebruikt wordt daar waar het nodig is. Een wereld waar onnodig plastic vervangen wordt door alternatieven die Duurzaam zijn. Down to Earth en luisteren naar wat de wijzen van oude volken ons te vertellen hebben. Voor de aarde, voor elkaar, voor onszelf. Ontdekken dat Duurzaam leven grondstoffen bespaart en tegelijk het tegenovergestelde van Duur betekent. Ontdekken ook dat er Discipline voor nodig als je zoveel mogelijk zonder plastic door het leven wil gaan.

Een DIY (Do It Yourself) was nog nooit zo gemakkelijk wat betreft het maken van vloeibare zeep. Ik vul er mijn zeeppompjes voor in het toilet en de keuken mee. Maar het is natuurlijk ook bruikbaar voor een navulling van een lege fles gel voor onder de Douche na het sporten.

Eenmaal op Dreef met het vermijden van onnodig plastic komt er af en toe ook een ander idee voorbij fietsen. Heel Duurzaam: mijn eigen gecreëerde Drie-eenheid, te weten: 1. de waterkoker, 2. de plantengieter en 3. de thermoskan. Omdat onze verwarmingsketel op zolder staat, duurt het zo’n twee liter (!) water per keer (!) voordat er een beetje warm water uit de keukenkraan komt. Drie liter water verder is het pas heet. Dat is drie liter schoon Drinkwater achteloos door de goot.

Wat ik doe is het volgende. Als ik een ruime hoeveelheid warm water nodig heb voor de schoonmaak, deponeer ik één liter in de plantengieter en één liter in de waterkoker. De rest in mijn emmertje. Het water uit de gieter is voor de planten, maar ook om bijvoorbeeld aardappels mee schoon te maken. Hiermee bespaar ik water, energie en geld, nog een Drie-eenheid waar ik blij van word. Het blijkt namelijk een behoorlijke energieslurper te zijn om een verwarmingsketel steeds opnieuw aan het werk te zetten om warm water uit de kraan te laten stromen.

Al het water wat ik kook gaat sowieso in de thermoskan. Dit water gebruik ik niet alleen voor een lekker kop thee of koffie, maar ook voor kleine klusjes tussendoor, denk aan het even schoonmaken van de tafel, het aanrecht, het kookgedeelte of andere kleine oppervlakken die een warm Doekje verdienen. Kwestie van kleine moeite, groot plezier en het kost geen Drol. In het toilet is wat dat betreft nog een hele wereld te winnen.

www.favelapainting.com

begin

“Begin at the beginning and go on till you come to the end; then stop”
Alice in Wonderland, Lewis Caroll

Ik Begin in de Badkamer. Een zeepje, hoe eenvoudig kan het zijn! Stel dat iedereen i.p.v. een plastic fles vol douchegel een zeepje zou gaan gebruiken. Dat Bespaart een heleboel plastic! Ik houd bij hoe lang ik met een zeepje doe en dat blijkt vergelijkbaar en zelfs langer te zijn vergeleken met het verbruik van een fles.

Plastic weigeren dat is een kwestie van een Besluit nemen merk ik. En daarvoor gaan staan. Geen concessies doen. Stelselmatig plastic tasjes weigeren. Al spijbel ik wel. Koop ik nog steeds Brood verpakt in plastic omdat deze lekker én goedkoop is. Want ik ben ondertussen ook nog aan het Bezuinigen. De plastic zakken die ik overhoud, Bewaar ik om te gebruiken voor van alles en nog wat. Het is één groot proces van Bewustwording. Wat doe ik wel, wat doe ik niet. Wat lukt er praktisch gezien, hoe ver kan ik gaan?
Tot nu toe Buiten gebruik gesteld: kaaspapier, rietjes, plastic boterhamzakjes, plastic vuilnisemmerzakken, aluminiumfolie, plastic vershoudfolie, wattenstaafjes, dagcrème.

Baking soda is een product dat ik opnieuw ontdek. Behalve te gebruiken in smakelijke gerechten ook een prima middel om schoonmaakmiddelen te maken en dat scheelt weer bij het sjouwen van Boodschappen. Ik leer ondertussen steeds meer over Bloggen en krijg er plezier in.

Waar ik ook plezier in heb gekregen is het maken van De Bijrol, Bijenwasdoek. Begonnen in mijn eigen keuken, nu te koop op de markt en bij de VVVGroningenStore. Zo heb ik er ineens een Baantje bij en dat is best wel een Bijzondere ervaring.

het a(l)f/va(l)bet

“Als alles al is gezegd, begin dan met iets te doen” De Geluksvogel

Plastic Free July – be part of the solution, is voor de 8e keer op rij wereldwijd van start gegaan.  Kan ik aan de hand van het Alfabet deze maand in het kort beschrijven hoe het vermijden van onnodig plastic, zeg maar Afval, mijn leven meer op de kop zet dan voorzien? Laat ik een poging wagen. Het A(l)f/va(l)bet.

Te beginnen bij het Afval. Daar is er nogal wat van. Sterker nog. Alles is er al. Wat ik merk in gesprekken hierover is dat mensen zich vaak gaan verontschuldigen, terwijl een Aanval absoluut niet de intentie is. Blijkbaar ligt het onderwerp gevoelig. Sterker nog, hoe dichterbij het komt hoe ongemakkelijker het wordt. Want wat doe ik zelf bijvoorbeeld als de Auto het begeeft? Zwaai ik hem voorgoed uit en zoek ik een Alternatief? Na lang wikken en wegen wordt het een nieuwe tweedehandse, kleiner, zuiniger en dus beter voor het milieu. Maar toch. Het voelt een beetje als vals spelen, jezelf een vegetariër noemen die vlees eet.

Een plan van Aanpak heb ik niet. Ik begin gewoon ergens. Ik moet denken aan het burgerinitiatief m.b.t. Aanhaken en verbinden. Ik verbind me deze keer met het onnodige plastic. Je kunt wachten tot er iets gebeurt, maar je kunt ondertussen ook zelf dingen laten gebeuren. Alles maakt deel uit van een groter geheel en door een deel daarvan aan te pakken, verander je ook iets in het groter geheel. Afval verminderen blijkt één grote oefening in Aandacht. Met Aandacht leven m.b.t. de Aarde doet mij beseffen dat ik toch wel een aardig eindje van de natuur ben Afgedwaald. Soms kom ik een paar stapjes in de buurt, soms ben ik weer terug bij Af(val). Een kwestie van een lange Adem.

als je het weet kun je niet meer doen alsof je het niet weet

“Het leven kan slechts achterwaarts begrepen worden, maar het moet voorwaarts worden geleefd.” Sören Kierkegaard.

De weg die ik bij wijze van experiment heb ingeslagen om te kijken of ik onnodig plastic kan uitbannen is een éénrichtingsweg. Spoiler: Wees gewaarschuwd, je kunt niet meer terug. Aanvullende notitie: je wílt ook niet meer terug. En dat is misschien maar goed ook. Het leven wil namelijk vooruit geleefd worden en kan pas achteraf begrepen worden, aldus de Deense filosoof Kierkegaard. Tegelijkertijd zeggen ze in Noordoost-Nederland: achteraf is koe in de kont kiek’n. Je kunt niet veranderen wat gebeurd is en achteraf praten is gemakkelijk. Met de kennis van nu had ik mijn consumptiedrang beslist eerder een halt toegeroepen. Had ik impulsaankopen bedwongen en nooit een gouden ring gekocht.

Vorig jaar maart begon ik mijn experiment. Tijdens Plastic Free July begon ik hierover te schrijven. Het is nu meer dan een jaar later. Wat zijn mijn bevindingen? Hoe vat ik dat in een notedop samen? Het is zoveel en tegelijk zo weinig. En ondertussen is het ook niet voorbij. Work in progress. Roeiend met de riemen die ik heb. Met de kennis van nu, terwijl ik het tegelijkertijd allemaal niet wil weten.

Ik ben natuurlijk niet alleen met onnodig plastic bezig. Al ben ik druk doende met De Bijrol om mensen bewust te maken van een alternatief voor plastic en aluminium. Als thuisblijfmoeder – het woord alleen al om mijn vroegere positie duidelijk te maken – was ik altijd al wel een bezig bijtje. Naast de kinderen te volgen in hun ontwikkeling, las ik ter ondersteuning alles wat los en vast zat, deed ik vrijwilligerswerk op school, knipte haartjes, speelde badminton op het speelplein en las boeken voor tot ik zelf bijna in slaap viel. Ik had eigenlijk een heleboel beroepjes zonder dat ik daarvoor betaald kreeg, maar hield daarmee aan de andere kant de uitgaven van de huishoudportemonnee in toom. Gastouder, onderzoeker, bibliothecaris, kapper, spel- en sportbegeleider, boekhouder. Daarnaast nog kok, schoonmaker, bakker, verpleegkundige, hovenier, zanger, naaister, vervoerder, adviseur, chef inkoop en roostermaker. Misschien, zo bedenk ik me nu, is huishoudmanager wel een beter woord om mijn positie van toen aan te geven. Niet om gewichtig te willen doen, wel om aan te geven dat het alles met elkaar toch heel wat gewicht in de schaal legt om kinderen te begeleiden van luier tot sluier. Nu de kinderen volwassen zijn houd ik me veelal bezig met creatieve coaching, spirituele ontwikkeling, kunstenaar- en schrijverschap, hypotheekzaken en financiën. Met als gemeenschappelijke noemer: verandering met ruimte voor vernieuwing.

Zo bekeken heb ik er met het onnodige plastic experiment een kindje bij gekregen. Voel ik me verantwoordelijk voor verweesd afval op straat, geef ik verpakkingen zoveel mogelijk nieuw leven en probeer ik de ontwikkelingen zo goed en zo kwaad als het kan bij te houden. Ik merk dat dit kindje tijd kost én tijd bespaart. Kostbare tijd waar ik graag mijn aandacht aan besteed. En merk dat dit kindje geld kost én geld bespaart. Eenvoud brengt en inzicht. Tevredenheid. Een onrustmakertje die gek genoeg ook rust geeft. En liefde, energie en verbinding. Stap voor stap leer ik met dit kindje omgaan. Er is geen weg terug, alleen maar één die vooruit gaat. En met dit kindje is het net als met alle andere kindjes: ‘It takes a village to raise a child’.